بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيم
انا لله و انا الیه راجعون
اللهم صل علي محمد و آل محمد و عجل فرجهم

باز دلم شکست ...
البته نه این دفعه دل شکستنم با بقیه وقتا فرق داره ...
فرقش اینه که این دفعه دردم خیلی زیاده ...
نمی دونم از کجا بگم ... از کجا شروع کنم و از چی حرف بزنم ...
ولی خیلی خوب میدونم که همه این حرفا و دردهام رو بزارم کنار و دردهای دل مهدی فاطمه سلام الله علیها رو بزارم یکطرف همه دردهام
حل  میشن میرن تو اقیانوس دردهای کسی که چشمش یه افق دور رو نگاه میکنه و انتظارش چیز دیگه است ...
حالا کی میخوام بفهمم که انتظارش کدومه و چه وقتی تموم میشه شاید دیگه عمری برام نمونده باشه ...
وقتی میام این فاصله رو نگاه میکنم ....
امشب اومدم از یه جنس دیگه حرف بزنم ...

وقتی داشتم به آسمون امشب نگاه میکردم ستاره هایی رو دیدم که مثل کمون
یک تیر انداز ماه رو نشونه گرفته بود اصلا این چند شب که به آسمون نگاه میکردم آسمون فرق داشت
چند شب پیش یه ستاره نزدیک ماه شده بود خیلی نزدیک از پایین نگاه میکردی به اندازه نیم بند انگشت نزدیکش شده بود
شب بعدش هم دوتا ستاره تقریبا تو همون فاصله نزدیک ماه شده بودن ....
امشب هم که یه کمون ماه رو نشونه گرفته بود ...
تو آسمون ها چه خبره ...؟!؟
آره این دفعه جنس حرفام عوض شده ...
اونقدر این قلبم درد داره که مثل کسی شدم که تازه از اتاق عمل بیرون میاد و هنوز گاز بی هوشی تو وجودش مونده
احساس درد داره بدنش می لرزه ولی درد نمیکشه .... خیلی احساس عجیبیه !!!
نمی دونم بیام یه طوری شروع کنم که دل همه شما رو خون کنم ...
همش پیش خودم میگم بی خیال شو اینی که تو قلبت هست دردش رو باید فقط خودت بکشی !!!
چون جراح فقط قلب تو ر و شکافته !
نگو به دیگران ! که چه کرده !
یه کسی هم هی میگه اگه  خواستی بگی بگو مشکلی نداری ولی فقط بگو که درد داری !
بهش گفتم حالا کدوم درد رو بگم ؟
درد خودمو بگم یا درد عمل  رو   !
گفتم خوب اگه نگم که دردم از چیه ! پس چی بگم ؟
گفت : دردی رو بگو که نباید از درد زخم  چیزی بگی !

..

.

.

.

.

الان لحظه ها هم شده ، لحظه های امن یجیبی ! اگه کاری داشتی :